Hüseyin Ayhan Türkiye Haber Gündem

KONFOR ALANI TUZAĞI

Rahatlığın İçinde Kaybolmak

İnsan, doğası gereği kendisini güvende hissetmek ister. Bildiği insanlarla görüşmek, bildiği sokaklardan yürümek, alıştığı işi yapmak, aynı düzeni sürdürmek ve sonucunu tahmin edebildiği hayatın içinde kalmak insana güven verir. Çünkü bilinmeyen, belirsizlik ve değişim beraberinde kaygıyı getirebilir.

İşte tam da burada konfor alanı devreye girer.

Sağlık camiasında son yıllarda belki mesleklerde bunu görmek mümkündür.663 sayılı KHK ile bu çok bariz şekilde görülmeye başlanmıştır.

Konfor alanı; kişinin kendisini güvende, yeterli ve kontrol sahibi hissettiği, alışkanlıkların ve rutinlerin belirleyici olduğu yaşam alanıdır. Bu alanın kendisi kötü değildir. Aksine insanın dinlenmeye, toparlanmaya ve kendisini yeniden düzenlemeye ihtiyacı vardır. Sorun, konfor alanının dinlenme alanı olmaktan çıkıp hayatın tamamına dönüşmesidir.

Çünkü bazen insan rahat ettiği için değil, korktuğu için yerinde kalır.

“Ya başarısız olursam?”

“Ya insanlar beni eleştirirse?”

“Ya alıştığım düzen bozulursa?”

“Ya yeni bir başlangıç yaparsam ve istediğim gibi olmazsa?”

Bu sorular zamanla insanın zihninde görünmez duvarlar oluşturur. İnsan artık önündeki fırsatları değil, karşılaşabileceği riskleri görmeye başlar.

Böylece konfor alanı, fark edilmesi zor bir tuzağa dönüşür.

En Tehlikeli Konfor Alanı: Alışılmış Mutsuzluk

İnsanın yalnızca mutlu olduğu yerde konfor alanı oluşturduğunu düşünmek yanlıştır.

Bazen insan mutsuz olduğu hâlde bulunduğu hayatı terk edemez.

Sevmediği işte yıllarca çalışır.
Kendisine iyi gelmeyen ilişkileri sürdürür.
Değiştirmek istediği alışkanlıklarını devam ettirir.
Hayallerini sürekli erteler.

Çünkü alışılmış mutsuzluk, bilinmeyen ihtimallerden daha güvenli gelebilir.

İnsan bazen “iyi bir hayat” yaşadığı için değil, başka bir hayatın nasıl olacağını bilmediği için mevcut hayatına tutunur.

İşte konfor alanının en tehlikeli tarafı budur:

İnsanı kötü olanın içinde tutabilir; yeter ki o kötülük tanıdık olsun.

Kaçındığımız şeyden kısa süreli rahatlama sağlamak, kaçınma davranışını daha da güçlendirebilir. Böylece kişi her yeni adımın eşiğinde geri çekilir ve zamanla kendi hareket alanını daraltır.

Konfor Alanından Çıkmak, Hayatı Zorlaştırmak Değildir

Burada önemli bir ayrım yapmak gerekir.

Konfor alanından çıkmak demek, hayatı sürekli zorlaştırmak değildir.

Her gün kendimizi sınamak, sürekli risk almak veya sürekli rahatsızlık içinde yaşamak gelişim değildir.

Asıl mesele konfor alanını genişletmektir.

Bir insan ilk kez topluluk önünde konuştuğunda zorlanabilir. Ama konuşmayı denedikçe, deneyim kazandıkça ve başarısızlık ihtimalini yönetebildikçe daha rahat konuşmaya başlar.

Yeni öğrenilen davranış zamanla kişinin beceri alanına dönüşür. Böylece dün korkulan şey, bugün sıradanlaşır.

Yani amaç konforu yok etmek değil;

konforun sınırlarını genişletmektir.

Büyük Değişimler Küçük Adımlarla Başlar

Hayatını değiştirmek isteyen insanların en büyük hatalarından biri, her şeyi bir anda değiştirmeye çalışmaktır.

Oysa insanın değişime ihtiyacı olduğu kadar güven duygusuna da ihtiyacı vardır.

Bu nedenle küçük adımlar daha gerçekçidir.

Bugün ertelediğiniz bir işi yapmak…

Yeni bir insanla tanışmak…

Yıllardır söyleyemediğiniz bir düşünceyi uygun bir dille ifade etmek…

Yeni bir beceri öğrenmek…

Kendinize koyduğunuz küçük bir hedefi gerçekleştirmek…

Bunların her biri konfor alanının sınırlarını biraz daha genişletebilir.

Çünkü cesaret, korkunun hiç olmaması değildir.

Korkuya rağmen bir adım atabilmektir.

Peki Siz Nerede Sıkıştınız?

Belki de yıllardır değiştirmek istediğiniz bir şey var.

Bir iş…

Bir alışkanlık…

Bir ilişki…

Bir yaşam biçimi…

Bir düşünce…

Ama sürekli erteliyorsunuz.

Kendinize bir sorun:

“Gerçekten istemediğim için mi değiştirmiyorum, yoksa değişmekten korktuğum için mi istemediğime kendimi inandırıyorum?”

Bu sorunun cevabı, hayatınızda sandığınızdan daha büyük bir kapı açabilir.

Çünkü bazen insanın önündeki en büyük engel dışarıdaki dünya değildir.

Kendi zihninde oluşturduğu sınırdır.

Hayat, sadece rahat ettiğimiz yerlerden ibaret değildir.

Bazen büyümek için alıştığımız düzenin dışına çıkmamız gerekir. Bazen yeni bir insanla tanışmak, yeni bir işe başlamak, yeni bir şey öğrenmek veya yıllardır ertelediğimiz bir adımı atmak gerekir.

Fakat bunu yaparken kendimize düşman olmamalıyız.

Kendimizi zorlamakla kendimizi geliştirmek aynı şey değildir.

Gelişim; korkuyu yok etmek değil, korkuya rağmen hareket edebilecek gücü geliştirmektir.

Unutmayalım:

Konfor alanı dinlenmek için güzel bir yerdir.

Ama orada yaşamaya başladığımızda, hayatın bize sunduğu ihtimalleri kaçırabiliriz.

Çünkü bazen insanın kaybettiği şey para, makam veya başarı değildir.

Kendi olabileceği insanı kaybetmesidir.

Belki bugün hayatınızda büyük bir değişiklik yapmanız gerekmiyor.

Sadece bir adım atmanız gerekiyor.

Küçük bir adım…

Ama size ait.

Çünkü bazen hayatı değiştiren şey, atılan büyük adımlar değil; uzun zamandır atılmayan o ilk adımdır.

Konfor alanınızda dinlenin; fakat hayatınızı oraya hapsetmeyin.

Hüseyin Ayhan
Sosyolog – Hemşire – Aile Danışmanı